||| Testemonials ||| Kernwaarden ||| Service ||| Gedichten ||| Boeken ||| links op het internet
Wie anders dan de mensen zelf, die hebben ervaren hebben hoe het voor hun is geweest komen onderstaand aan het woord. Zij delen met u hun persoonlijke ervaringen.
Praktische ondersteuning:
Onlangs overleed mijn man en vroeg de bankinstelling naar een verklaring van erfrecht. Dit bleek achteraf niet van toepassing te zijn omdat mijn man geen testament had gemaakt. Ik deed een beroep op Nazorg en hier hoorde dat in de wet staat dat de langst levende beschermd wordt. Hierdoor bespaarde ik honderden euro's.
Mevrouw Jansen
Op 2 december 2007 heb ik, na een lang ziekbed, definitief afscheid moeten nemen van mijn man. Natuurlijk een hoop verdriet en veel geregel. De uitvaartverzorging heeft nazorg in zijn pakket en in de week na de uitvaart werd ik voorgesteld aan Betsie Huberts. Zij heeft me gewezen op alle praktische die er na het overlijden op mij afkwamen. Mijn man was eerder gehuwd geweest en had uit deze huwelijken kinderen. Ik vroeg mij toen af hoe het zat met de bank en slotuitkeringen! Verder kwam ze met tips waar ik zelf nooit op gekomen zou zijn.
Na verloop van tijd toen ik merkte dat verlies meer voelbaar werd
heb ik haar gevraagd om nog eens langs te komen.
Nu is mijn man inmiddels drie jaar weg. De scherpe randjes zijn er wat af en is het allemaal meer hanteerbaar. Ik heb inmiddels een houde hobby weer op kunnen pakken. Inmiddels is er een achterkleinkdochter geboren. En, wat zou hij trots geweest zijn op haar. Af en toe zijn er nog wel moeilijke momenten. Maar dankzij deze vorm van begeleiding, kan ik het allemaal prima hanteren.
Y. te O.
Emotionele begeleiding:
Mijn moeder overleed aan kanker.
Na de zaken die in de eerste dagen worden verwacht om afgehandeld te worden heb ik een minderjarig broertje.
Hier voel ik mij verantwoordelijk voor. Hij is immers degene die mij aan mijn moeder doet denken! Ik ben ik zwanger: het is allemaal zo dubbel! Ik dacht het allemaal wel even te kunnen doen en dat viel nog niet mee.
Juist in deze weken kwam in in contact met Betsie. Zij bood hulp en ondersteuning.
In het contact wat ik met haar heb vraagt zij altijd naar de zwangerschap.
Hierdoor realiseerde ik mij des te meer dat ik nieuw leven met mij meedraag en ik hiervan mag genieten.
Simone,
Ik dacht altijd dat ik verdriet ervaarde en tranen had gehuild bij het overlijden van mijn ouders. Dit heb ik toen ook zo ervaren totdat...mijn kind op tragische wijze overleed.
Het verlies van mijn kind was zo anders. Dit verdriet en mijn gehuilde tranen heb ik als zo intens ervaren! Het doet nog pijn als ik er aan praat.
Toch probeer ik om het leven weer wat op te pakken en het te leven zoals bedoelt. Ik ben dit aan mijn kind verplicht.
Ik denk ook dat deze niet wil dat ik verdrietig ben?
Goede en mooie herinneringen bewaar ik aan mijn kind. Deze bewaar ik op een speciaal plaats: in mijn hart. Daar waar ik ooit mijn kind mocht gedragen. Dit gevoel ontneemt niemand mij!
Alina K.
Therapie
Na 2 weken van ziek zijn overleed mijn moeder. Alhoewel ik goed afscheid van haar heb kunnen nemen brak er na verloop van een aantal weken een periode van gemis en verwarring aan. Het gemis om mijn moeder, waar ik niet meer naar toe kon gaan, samen praten over de allerdaagse dingen. Verwarring over dat ik zei dat het goed was. Tenminste het voelde alsof er in mijn mijn hoofd stormde was die niet meer tot rust wilde komen: het klopte gewoon niet! Ik wist eigenlijk niet hoe ik hier mee om kon gaan.
Na verloop van tijd werd ik verwezen naar Betsie.
Hier werd ik mij gewaar dat mijn hart iets anders zei dan mijn verstand. Dat ik gewoon tegen mijzelf kon zeggen dat ik mijn moeder ontzettend miste kwam niet in mij op. Zij liet mij inzien wat mijn gevoel mijn hoofd duidelijk wilde maken. En dat mijn gevoel en mijn hoofd eigenlijk met elkaar in botsing waren.
E.K te D.
Al jaren heb ik hoofd en rugpijn. Mijn huisarts kreeg ik de nodige pijnstillers maar ik wilde dit niet meer. Via ervaringsgerichte therapie werd ik op een vriendelijke manier gevraagd om eens stil te staan wat mijn lichaam mij te vertellen had. De klacht was er immers niet zomaar! Door mij hiervan bewust te worden en te luisteren naar mijzelf ben ik van mijn klachten af gekomen. Af en toe is het er even en ook dan vraag ik mijn lichaam wat het mij te vertellen heeft!
Nazorg vanuit het bedrijf:
In korte tijd verloor ik 3 familieleden en ik merkte dat ik dreigde vast te lopen. Mijn werkgever bood aan om de consulten(deels) te betalen.
Hier konden ik de zaken die belangrijk voor mij zijn,eens nader met haar bekijken. Ik werd mij bewust dat er een samenhang is tussen zowel deze als andere gebeurtenissen in mijn leven. De overlijdens die ik hiervoor op jonge leeftijd had meegemaakt bleken van grote invloed te zijn op hoe ik met mensen omging. Ik kon zien dat ik jaren mee had rond gelopen en dat het eigenlijk door mij was afgedaan als stress! Anderen de schuld geven is het gemakkelijkst wat ik kon doen. Door het eens nader te bekijken maar ook waar dit wegkomt en waar in mijn lichaam ik het voel. Deze spanning is met ontspanning gelocaliseerd en door allerlei oefeningen en eenvoudige visulisaties "te lijf' gegaan.
Ik heb weer plezier in mijn werk en weet waar de gejaagdheid wegkomt. Ik ben niet meer geblokkeerd en sta openvoor de mooie dingen die het leven mij biedt.
Henk W.
Op 7 december 2007 is mijn moeder zeer plotseling overleden.
De eerste week moest er van alles worden regeld en wilde ik er zijn voor mijn vader, zus, broer en kinderen.Ik dacht dat ik alles zelf wel kon verwerken en dat ik hier niemand voor nodig had: ik was immers zo sterk bij de uitvaart.
Maar al gauw werd het mij teveel en werd het mij duidelijk dat ik dit niet alleen kon oplossen.
Met het eerste contact vroeg zij aan mij hoe het ging: hierna liepen de eerste tranen over mijn wangen. Dit alleen was al een opluchting. Hierna vonden er een aantal gesprekken plaats waarvan sommige confronterend waren: ze hebben mij wel geholpen. Zo ben ik uit het diepe dal geklommen. Dagen zo als moederdag, mijn verjaardag, kerst en sinterklaas zijn voor mij moeilijk. Deze dagen zullen nog een plaatsje krijgen!
Iedere dag denk ik aan mijn moeder en vraag mij af hoe het met haar is! "Is ze bij haar vader die zij zo lief had"? Wie zal het zeggen... Ik weet zeker dat ze zo nu en dan even bij ons langs komt, om te kijken hoe het mij en mijn gezin gaat. Mijn moeder zit voor altijd in mijn hart.
Altijd als je denkt dat je het niet redt,
komt er een lichtstraaltje uit het niets te voorschijn.
Dit lichtstraaltje vernieuwt je kracht en geeft je de energie
om nog een stapje te doen.
Anneke Z. te S.
Het afgelopen jaar heb ik het verlies mijn broer en van mijn vader gehad. Ik wilde er zijn voor mijn moeder en verloor hierdoor mijzelf een beetje uit het oog. Ik werd door verwezen via de huisarts naar Betsie en zij heeft mij laten inzien dat ik niet altijd klaar hoef te staan voor anderen. Samen dingen doen en leren vragen is waar ik in 2010 mee aan de slag ga!
Joke te S.
Begin 2010 kwam mijn vader plotseling te overlijden. Ik zag dat ik diep van binnen, heel onopvallend, mijn eigen verdriet verwerk om hierna zo snel mogelijk weer klaar te staan voor mijn omgeving. Dit doe ik en heb dit eigenlijk altijd gedaan, als oudste in ons gezin. Heerlijk om te zien dat ik het zo doe al gaat het ten koste van mijzelf. Met het bezoek ongeveer een maand na het eerste contact kon ik eens lekker tegen iemand aan praten zonder bekritiseerd te worden. Ik heb ook toen een fijn gesprek met haar gehad en hoop dat jij voor veel mensen tot grote steun mag zijn. Net zo als jij voor mij bent geweest.
A.S.
Ik trof mijn vader levensloos aan in zijn woning en dit was een grote schok. Mijn huisarts kwam met het voorstel om contact met Betsie op te nemen voor een orienterend gesprek. De lichamelijk klachten die ik had bleken in meerdere gebieden van mijn leven van invloed te zijn. Nu, enkele gesprekken verder lukt het mij weer goed om te doen wat ik wil.
naar boven
Huberts Nazorg en Emotionele Begeleiding heeft als uitgangspunt en kernwaarden:
naar boven
Huberts Nazorg en Coaching staat graag voor u klaar. Ook met praktische tips, troostrijke woorden en verwijzingen naar interessante boeken of plekjes op het internet.
Taal is een belangrijk instrument. Niet alleen voor een goed gesprek, maar ook op papier. Er zijn talloze aansprekende gedichten die troost verwoorden, kracht verbeelden, steun en inspiratie kunnen bieden. Op deze pagina vindt u diverse gedichten.
Bent u in het bezit van een mooie spreuk of tekst, wat u wilt delen met mensen, mail het mij dan toe!
naar boven
Troost
Als de tijd van verdriet
In mijn leven komt,
Als het leven zijn tegenslagen aan mij toont.
Wij jij me dan helpen
Door er voor me te zijn?
"Als we de kracht en moed hebben
om onszelf met onze emoties te confronteren
en ze als een deel van ons te zien,
dan kunnen we onze onverwerkte zaken verwerken.
en een voller en gelukkiger leven leiden".
Elisabeth Kübler-Ross
Het Gestaltgebed
Ik doe wat ik moet doen en
jij doet wat jij moet doen,
Ik ben niet in de wereld om aan
jouw verwachtingen te voldoen en jij
bent niet op de wereld voor de mijne.
Jij bent jij en ik ben ik
En als we elkaar bij toeval ontmoeten is dat goed
En als dat niet gebeurt ...
dan is er niets aan te doen.
(Fritz Perls)
Iedere dag
Iedere dag is er wel een moment te vinden
Dat je kunt genieten van het leven
zoals het is
Onderzoek alles en behoud het goede.
Dit gezegde geeft al aan dat je het goede
moet behouden, dus het negatieve altijd maar
weer loslaten, iedere dag opnieuw.
Laat me
Laat me huilen als ik dat wil,
laat me lachen als ik dat kan,
laat me boos zijn als ik dat nodig heb,
laat me schreeuwen als ik dat moet.
Help me om door deze tijd te komen,
Laat me mijn emoties tonen,
Voel je niet aan gesproken door mijn verdriet,
Voel je niet aangevallen door mijn woede,
Voel je niet beangstigd door mijn schreeuw.
Laat me er gewoon maar zijn met alles wat ik voel.
Met alle tranen die er vloeien,
met alle angsten die me verstikken.
Geef me de tijd om er doorheen te gaan.
Sla gewoon je arm om me heen en laat me niet alleen.
Bron: onbekend
Dit groot verdriet
dacht ik
gaat nooit voorbij
Zo was het ook
omhangen deed het mij
Tot alle dingen
mij gaven te verstaan
Verdriet gaat nooit voorbij..
ZELF moet je verder gaan.
Bron: Stichting Elisabeth Kubler Ross)
Geen kind meer
Je leeft je eigen leven
wat zij er ook van vindt
je bent allang geen kind meer
al blijf je ook haar kind
je wilt erover praten
maar niet op haar manier
je zult haar best verdriet doen
maar niet voor je plezier
wat moet je nog met haar en met haar ouderlijk gezag
en dan opeens, dan is-ie er, die dag...
De dag waarop je moeder sterft
dat jij wordt losgelaten
en al haar eigenschappen erft
die jij zo in haar haatte
de scherpe tong, de bokkenpruik
de zure schooljuffrouw
die zullen ze dan binnenkort
herkennen gaan in jou
en hoop'lijk ook de and're kant; de aardige, de zachte
maar of je die hebt meegeërft valt nog maar af te wachten
de dag waarna de rest een kwestie wordt van tijd en pijn
de dag waarna je nooit meer kind zult zijn
Wat al die jaren fout ging
komt dan niet meer terecht
en wat je nog wou zeggen
blijft eeuwig ongezegd
de machteloze frasen
van je genegenheid
en dat het niet haar schuld was
en ook dat het je spijt
de dingen die je lang niet zeggen kon en zeggen wou
en dan zo graag nog één keer zeggen zou
De dag waarop je moeder sterft
de dag die al je dagen
van dan af aan wat grijzer verft
al hou je niks te klagen
je hebt je goede vrienden nog
die staan je ook dichtbij
en als je soms een minnaar zoekt
dan staan ze in de rij
maar niemand zal meer weten hoe je met je pop kon spelen
en niemand zal nog ooit je vroegste vroeger met je delen
de dag waarna je nooit meer kwetsbaar wezen kunt en klein
de dag waarna je nooit meer kind zult zijn
Karin Bloemen
Te laten zijn wat is.
Te laten zijn
wat is
alleen wat is
niets meer.
Niets minder
in wankel evenwicht
aanvaarden van de
eigen pijn
het anders zijn
van mens en mens
van god en mens
van god en god!
Ik ben de mens
het wankel evenwicht
de kracht
die kwetsbaar is.
Tot spreken heb ik jou gehoord,
in wederkeringheid.
Wij scheppen samen, woord voor woord,
de taal die ons bevrijdt.
Tot spreken heb je mij gehoord.
tot nieuwe levenskracht.
Ervaring, eerder nooit verwoord.
wordt aan het licht gebracht.
Tot spreken heb je mij gehoord
en tijdens mijn verhaal
ontstaat in mij een ander woord,
begin van nieuwe taal.
Tot spreken heb ik jou gehoord,
in wederkeringheid.
Wij scheppen samen, woord voor woord,
de taal die ons bevrijdt.
(Lies Thielens)
naar boven
Lezen over het rouwproces kan mensen helpen; op een zelf gekozen moment, in het eigen tempo en naar behoefte.
Literatuur voor volwassenen
Dood en rouw algemeen
“Als ouderen rouwen”
Oudere mensen helpen bij verlies
Adriaensen, Marie-Christine
Lannoo, Arnhem 2006
Ouderen worden vaak met veelvuldige verliezen geconfronteerd. Verlies van een kind, een partner, vrienden en vriendinnen. Wat betekent dit voor hen? Welke reacties kunnen zich voordoen? Een boek voor iedereen die een oudere in rouw wil ondersteunen.
“Afscheid nemen”
Boswijk-Hummel, Riekje
De Toorts, Haarlem 1998
Dit boek geeft helder de emoties weer waarmee mensen te maken kunnen krijgen, niet alleen na een overlijden maar ook na ander verlies (gezondheid, echtscheiding enz.).
Geen tijd voor verdriet - Zaken om bij stil te staan voor als ik er niet meer ben...
Jacqueline Jonkman-Israël
Uitgever: Ten Have 2008
EAN: 9789025959128
Als je je partner verliest zijn er de schrik, het verdriet, de verwerking en het opvangen van de kinderen. Daarnaast komen er ook nog veel praktische zaken op je af. Die moeten geregeld worden en daar ben je niet op voorbereid. Omdat je meestal leeft alsof je niets kan overkomen.
"Helpen bij verlies en verdriet"
Keirse, Manu
Lannoo, Tielt 1995
Een gids voor het gezin en de hulpverlener. Het boek biedt bruikbare informatie en inzichten voor rouwenden en voor hun omgeving. Veel aspecten van het rouwproces worden behandeld door herkenbare voorbeelden uit het dagelijks leven
"Wenen om het verloren ik"
Over verlies en rouwen
Polspoel, A.R.M.
Kok, Kampen 2003
Dit boek geeft inzicht in de emotionele beleving van verdriet en rouw bij een verlies dat zo ingrijpend is dat er een stuk ‘zin’ uit het bestaan wegvalt. De auteur pleit voor een rouwproces waarin men tot een heropbouw van het ineengestorte leven kan komen.
Verlies van een ouder
“Verlaat verdriet” bij mensen die als kind een ouder verloren hebben
Ankersmid, Mieke
Bureau voor Verandering & Verankering, Berg en Dal 2002
Het verlies van een ouder op jonge leeftijd is een zeer ingrijpende gebeurtenis die nog tientallen jaren haar sporen kan nalaten. Dit boek geeft niet alleen informatie over de problemen die dit op latere leeftijd op kan leveren, maar biedt ook perspectieven om hier alsnog aan te werken.
"Zonder moeder" Een boek over dochters
Edelman, Hope
De Boekerij bv, Amsterdam 1996
Een boek dat de langdurige effecten analyseert die het wegvallen van de moeder hebben op het leven van meisjes en vrouwen.
Frankenhuyzen, Karin van
“Jou langzaam loslaten”
De Toorts, Haarlem 1993
De auteur is 14 jaar als haar moeder overlijdt. Over de verwerking van de dood van haar moeder schrijft zij op 21-jarige leeftijd.
Harris, Maxine
"Een verlies voor altijd"
Bert Bakker, Amsterdam 1996
De levenslange invloed van de vroege dood van een ouder. Aan de orde komen o.a. het aangaan van intieme relaties, de omgang met eigen kinderen, het zelfbeeld en wereldbeeld van mensen die als kind een ouder verloren.
Levy, Alexander
“Ik had je nog zoveel willen vragen…”
Het Spectrum, Utrecht 2000
Het lijkt de natuurlijke gang van zaken om onze ouders te verliezen als we zelf volwassen zijn. Toch is dit verlies op elke leeftijd ingrijpend. De auteur bespreekt veel vragen aan de hand van zijn eigen verhaal en de ervaringen van anderen
(Deze lijst is samengesteld door het L.S.R)
Zelfdoding
“Weer-zin in leven”
Fiddelaers-Jaspers, Riet, Ine Spee
Educatieve Partners Nederlands BV, Houten 2000
Een handreiking voor scholen bij de begeleiding van een (mogelijke poging tot) zelfdoding van leerlingen, docenten en andere medewerkers, alsmede bij zelfdoding in de gezinssituatie. Vragen die o.a. aan de orde komen: Wat kun je als school doen? Hoe draag je bij aan preventie?
“Weg van mij” Werkboek voor kinderen die te maken krijgen met zelfdoding
Fiddelaers-Jaspers, Riet, Monique van ’t Erve
Ten Have, Kampen 2006
Het werkboek helpt kinderen om, ook praktisch, met het verlies bezig te zijn en het biedt volwassenen een handvat om er met ze over te praten.
Groot, Marieke de, Jos de Keijser
“Verlies door suïcide”
Werkboek voor nabestaanden
Ten Have, Kampen 2005
Het boek bevat achtergrondinformatie, voorbeelden van lotgenoten en praktische oefeningen. Het geeft nabestaanden en hulpverleners inzicht in rouw na zelfdoding.
“Ik heb geen toekomst, zei ze”
Elly den Herder-Michielsen,
Over suïcide en de gevolgen voor nabestaanden
Jongbloed, Heerenveen 2006
De auteur laat ouders, broers en zussen, vrienden en vriendinnen aan het woord. Ook schrijft zij over haar eigen ervaring met zelfdoding. Daarnaast wordt in het kort ingegaan op een aantal theorieën over suïcide.
“Herinneringen in de toekomst”
Kayser, Danny
Elsevier/ De Tijdstroom, Maarssen 2000<
br>
Een boek dat ingaat op de ingrijpende gevolgen van zelfdoding. Hoe kan de nabestaande het verlies, met alle overweldigende gevoelens, integreren in de realiteit en in de toekomst? Het boek is zowel bedoeld voor hulpverleners als voor nabestaanden.
Gedichten
"Het Laatste anker".
Koen Stassijns,
Terra-Lannoo, Warnsveld 2003
300 gedichten over dood en troost uit de hele >br>
wereldliteratuur.
"Op de dood en leven".
Huib Oosterhuis
Ten Have-Baarn, Kampen 2002
In deze bundel is een dertigtal van de bekendste gedichten van Huib Oosterhuis dat handeld over leven en dood samengebracht.
Boeken voor kinderen
Tot 4 jaar:
"De oma van Jules"
Berebrouckx, Annemie
Leopold/Elzenga, Amsterdam 1999
Prentenboek met korte teksten. Kleuter Jules vraagt aan verschillende mensen in zijn omgeving wie zijn oma was om er zo met trots achter te komen dat hij op haar lijkt.
“Lieve oma Pluis”
Bruna, Dick
Mercis Publishing, Amsterdam 1997
Oma Pluis is doodgegaan en wordt begraven. Nijn neemt afscheid.
“Een verhaal voor Rosa”
Puttock, Simon, Allison Bartlett
Luister, Amsterdam 2001
Een prentenboek met korte tekst over Rosa het nijlpaard en Jacob het aapje. Zij zijn dikke vrienden, maar als Rosa sterft denkt Jacob dat hij nooit meer zal kunnen lachen. Samen met Lea de kameleon treuren ze om Rosa en heel langzaam voelen ze zich iets beter. Een verhaal over vriendschap, dood, verdriet en troost.
Tot 8 jaar:
Beukema, Ellen
“Dag Manon, daaaag”
Callenbach, Kampen 2005
Een prentenboek met korte tekst over de emoties en gebeurtenissen rondom de geboorte en het overlijden van een zusje.
“Doodgaan is geen feest”
Fiddelaers-Jaspers, Riet
In de Wolken, Heeze 2003
Prentenboek voor kinderen over de dood en afscheid van een vader, waarin ook de crematie wordt uitgelegd.
Klapwijk, Vrouwke & Marja Bos
‘Dag lieve oma’
Callenbach, Kampen 2004
Het overlijden van een dierbare roept bij kinderen veel vragen op. Een prentenboek om de ouders en kinderen hierbij te helpen, waarbij het geloof in God een duidelijke plaats inneemt. Naast het verhaal van de ziekte en het overlijden van een oma is een informatief gedeelte opgenomen.
Lieshout, Elle van, met illustraties van An Candaele
“De dagen daarna”
Lemniscaat, Rotterdam 2004
Boek met tekst en illustraties over een meisje dat haar moeder verliest. De gebeurtenissen en begrafenis worden vanuit haarzelf beschreven.
Robberecht, Thierry en Philippe Goossens
“Eva in het land van de verloren zusjes”
Clavis, Amsterdam-Hasselt 2002
Een prentenboek over het omgaan met de dood van een ouder zusje. Een verhaal over rouwen en afscheid nemen.
Sels, Tania
“Nooit meer is voor altijd”
Clavis, Hasselt 2000
Dit prentenboek vertelt over Lotte en wat de dood van haar vader betekent. Hoe haar moeder door haar verdriet is veranderd en hoe zij samen met het verlies omgaan.
Stalfelt, Pernilla
“Het Boek van de Dood”
Hoogland & van Klaveren, Amsterdam 2000
Iedere kleuter maakt een periode door waarin hij de dood op zijn eigen omgeving gaat betrekken.
En misschien kun je zelf wel doodgaan! In dit boek over de dood gaan ernst en luchtigheid samen.
Varley, S.
“Derk Das blijft altijd bij ons”
Lemniscaat, Rotterdam 1994
Derk Das sterft van ouderdom en zijn dierenvriendjes proberen daarmee om te gaan.
Velthuys, Max
“Kikker en het Vogeltje”
Leopold, Amsterdam 1992
Prentenboek over verdriet en verwarring rond de dood.
Tot 12 jaar:
Boonen, Stefan
“Wacht op mij”
Clavis, Amsterdam-Hasselt 2001
Een boek met illustraties over de dood van opa. Kleinzoon Jacob probeert zich voor te stellen wat het verlies voor oma betekent. Hoe lang ‘altijd’ en ‘eeuwig’ duren.
Delfos, Martine
“Dood is niet gewoon”
Trude van Waarden Produkties bv, Bussum 2002
Een kinderboek met tekeningen en tekst over de dood van een ouder. Het is voor kinderen zelf, maar het kan ook als voorlichtingsboek gebruikt worden, bijvoorbeeld in een basisschoolklas om een gesprek op gang te krijgen.
Essen, Ineke van
“Ik krijg tranen in mijn ogen als ik aan je denk”
De Bonte Bever, Utrecht 1999
Dertig kinderen vertellen over hun ervaringen na het sterven van een van hun ouders.
Het boek gaat over verdriet, angst en pijn maar ook over ouderliefde en een rotsvast vertrouwen in de toekomst.
Fiddelaers-Jaspers, Riet
“Zonder jou” Als jij er niet meer bent.
Ten Have, Kampen 2005
Voor kinderen waarvan de vader of moeder doodziek is.
Fiddelaers-Jaspers, Riet
“Zonder jou” Ik weet niet wat ik weten moet
Ten Have, Kampen 2005
Boekje voor kinderen met vragen over doodgaan, begraven en cremeren.
Emmerik, Yvonne
“En opeens is alles anders”
Ten Have, Kampen 2006
Marieke van 10 jaar schrijft brieven aan haar overleden moeder. Zo leert ze, ook met behulp van mensen in haar omgeving, omgaan met haar verdriet.
“Soms moet je even huilen”
Gratis verkrijgbaar, tel.: 0800-023 05 50.
Werkboek over de uitvaart. D.m.v. plakken, knippen en tekenen geeft dit boekje kinderen de mogelijkheid actief bezig te zijn met het overlijden.
Storms, Werner
“Dood zijn, hoelang duurt dat?”
Clavis, Hasselt 2000
Een boek met foto’s en illustraties over vragen van en voor
kinderen over de dood. Alle aspecten die met het thema ‘dood’ verbonden zijn, komen aan bod o.a.: leven na de dood, euthanasie, zelfdoding, crematie. Ook de omgang met de dood in andere culturen komt aan de orde.
Vriens, Jacques
“Achtste-groepers huilen niet”
van Holkema & Warendorf, Houten 1999
Akkie van groep acht is ernstig ziek en de hele groep leeft mee. Gelukkig kan ze zich nog heel lang overal mee blijven bemoeien maar tenslotte gaat Akkie dood.
Vanaf 12 jaar:
Boendermaker, Conny
“Het verhaal van Anna”
van Tricht, Twello 2000. Troef-reeks.
Anna verliest door een ongeluk haar enige en oudere broer Bas. Het verhaal gaat ook over haar ouders, haar vrienden en over Maarten. Ze hebben allemaal te maken met het verdriet over Bas. Maar het verhaal is van Anna, van Anna alleen.
Fiddelaers-Jaspers, Riet
"Wie ben ik zonder jou?" Jong zijn en verder leven na een verlies *
In de Wolken, Heeze 2001
Je bent jong en je hebt iemand verloren: je vader, moeder, broer, zus, vriend of vriendin of iemand anders die belangrijk voor je is.
Leren leven met zo’n verlies is moeilijk, veel moeilijker vaak dan je in eerste instantie denkt.
Goudsmid, Bobje
“Afscheidsbrief”
Holland, Haarlem 1999
De moeder van Anicke wil haar overleden dochter blijven gedenken door op haar verjaardag haar vrienden uit te nodigen. Marit wil echter vooruit kijken, verder leven. In een brief vertelt ze aan Anicke waarom ze niet op haar verjaardag wil komen. Zij neemt afscheid van haar vriendin.
Priemen, An
“Familiegeheim”
Clavis, Hasselt 1999
Vera probeert, als zij zestien is, de zelfgekozen dood van haar twaalfjarige broertje Tim te verwerken. Dan ontmoet Vera Jeroen en wordt ze verliefd. Door een toeval ontdekt ze dat er meer aan de hand is bij haar thuis. Met Jeroen probeert ze dat te begrijpen.
Deze lijst is samengesteld door het L.S.R.
naar boven
Internet is een steeds rijkere bron van informatie over onderwerpen als nazorg bij verlies. rouwverwerking, NLP, coaching e.d.
Onderstaande links vormen slechts een fractie van het aanbod.
NazorgNu
Individuele NAZORG kan je helpen om persoonlijk verlies een plek te geven in je leven.
klik hier voor meer info over nazorgnu
De Stichting Dr.Elisabeth Kübler-Ross Nederland,(EKR).
Deze stichting wil in onvoorwaardelijke liefde mensen helpen moeilijke ervaringen zoals verlies (in de breedste zin), sterven en rouw een zinvolle plaats in hun leven te geven.
De Landelijke Stichting Rouw (LSR) is er op gericht degene die rouwt na verlies van een dierbare te ondersteunen.
U treft mij aan in het verwijsbestand.
klik hier voor meer informatie
Vereniging Ouders van een Overleden Kind
is een zelfhulporganisatie van ouders van een overleden kind, die begrip en medeleven willen bieden aan lotgenoten.
De Stichting Achter de Regenboog -Utrecht is gespecialiseerd in verliesverwerking voor jongeren en kinderen.
www.achterderegenboog.nl
NVNLP De Nederlandse Vereniging voor NLP heeft als doel de kennis over en kwaliteit van Neuro-Linquïstisch Programmeren te bevorderen.
Voor nabestaanden is de periode na een overlijden vaak de moeilijkste.
Het verwerking van verlies is voor een ieder verschillend. Door middel van kortere of langere workshops bieden Cor en Ina Wolfard-Remerie mensen de gelegenheid om hun gevoelens en emoties in een kunstwerk te verwerken.
www.inawolfard-remerie.nl
www.corwolfard.nl.
naar boven